Heide

Heide

Paarse vlaktes
Grote delen van het Westeuropese laagland waren ooit bedekt met uitgestrekte heiden.
Heidelandschappen zijn door mensen gemaakt. Zij ontstonden door begrazen, kappen en afbranden van het oorspronkelijke bos. Door de goed uitgebalanceerde wisselwerking tussen boeren, hun grazende dieren en de planten van de heide, was de mens in staat op arme grond te overleven. Gedurende meer dan tien eeuwen bleven de heiboeren hetzelfde type landbouw uitoefenen. Toen de gemechaniseerde landbouw met zijn moderne middelen opkwam, konden zij daar niet tegenop. In een vrij korte tijdspanne verdween 90% van de oppervlakte heide in Europa. Het Grenspark is een restant van dit eens zo uitgestrekte heidegebied.
In heidelandschappen komt een grote variatie voor aan heel typische planten en dieren. Al naargelang het vochtgehalte in de bodem spreken we over droge of natte heide. In het Grenspark met zijn uitgesproken duinenreliëf vind je op vele plaatsen een kleinschalige mozaïek van natte en droge heide.
Vanaf half juli verandert de heide stilaan in een paars landschap, ze staat op haar hoogtepunt van half augustus tot half september.

Heidebeheer
Zonder ingrijpen van de mens zou de heide ook nu snel dichtgroeien tot dennen- of berkenbossen. Daardoor zouden de meeste planten en dieren die zo typisch zijn voor de heide onherroepelijk verdwijnen. Heidelandschappen worden in stand gehouden door ze te gebruiken, te ‘beheren’, zoals dat eeuwenlang gebeurde: door begrazen, plaggen, kappen en maaien.