Duinen

Duinen

De duinmassieven als Hazenduinen, Kriekelareduinen, Kambuusduinen en Wilgenduinen bezitten een grote landschappelijke schoonheid. Op internationaal niveau wordt hun natuurwaarde zeer hoog geschat. De Europese Habitatrichtlijn legt vast welk natuurlijk erfgoed in Europa zo bijzonder is, dat het voor de toekomst dient behouden te blijven. Eén van deze speciale biotopen wordt gevormd door “landduinen met buntgras en struisgras”.
De omstandigheden in stuifduinen zijn meestal erg droog en er heerst een extreem klimaat.
Onbegroeide duinen of ‘stuifzanden’ spelen een belangrijke rol in de voortdurende ‘verjonging’ van het stuifzandlandschap met daarin alle waardevolle stadia van successie.
Een duinlandschap wordt gevormd onder invloed van wind en plantengroei. Door de opeenvolgende stadia van begroeiing ontstaat een mozaïek van kaal zand, mossen, grassen en struikhei. Het is hier dat we echte specialisten onder planten en dieren aantreffen.
Zonder nieuwe ‘verstoring’ door windwerking en overstuiving, ontstaat een gesloten heidebegroeiing. Daarmee verdwijnt het bijzondere stuifzandbiotoop.
De laatste jaren dreigt het unieke stuifzandlandschap te verdwijnen door een verhoogde stikstofaanvoer vanuit de lucht. De open zandvlaktes groeien dicht en evolueren naar droge heide. Het beheer is erop gericht om een volledige vastlegging van het zand te voorkomen. Zo werden bijvoorbeeld met de hulp van het Europese LIFE fonds tussen 2006 en 2011 in de omgeving van Paalberg werken uitgevoerd voor duinherste, het zogenaamde HELA projectl. Er werd omringend bos gekapt zodat de wind meer vrij spel heeft, op vele plaatsen werden plagwerken uitgevoerd. Daardoor ontstaan nieuwe open plekken waarin alle stadia van successie zich opnieuw kunnen ontwikkelen.

fauna van de duinen
flora van de duinen
toponiemen van duinen